زندگی‌ در کوه

جشنی بی پایان

دارآباد ـ ۱ اردیبهشت ۱۳۹۴

صفحات این تارنما در حال بازسازی است

  طبیعت جای زباله نیست

دارآباد ـ ۱ اردیبهشت ۱۳۹۴

تو را دارم ای گل، جهان با من است

تو تا با منی، جان جان با من است

چو می‌تابد از دور پیشانی‌ات

کران تا کران آسمان با من است

چو خندان به سوی من آیی به مهر

بهاری پر از ارغوان با من است !

کنار تو هر لحظه گویم به خویش

که خوشبختی بی‌کران با من است

روانم بیاساید از هر غمی

چو بینم که مهرت روان با من است

چه غم دارم از تلخی روزگار،

شکر خنده آن دهان با من است

فریدون مشیری

 

 

  طبیعت جای زباله نیست

 

 

گیاه وحشی کوهم نه لاله گُلدان

مرا به بزم خوشیهای خودسرانه مبر

به سردی خشن سنگ خو گرفته دلم

مرا به خانه مبر ، زادگاه من کوه است

ز زیر سنگی ، یک روز سر زدم بیرون

به زیر سنگی ، یک روز می شوم مدفون

ـ فصلنامه کوه

 

 

  طبیعت جای زباله نیست

هنر استتار : داخل گلهای زرد مینشست و منتظر طعمه می ماند

دگرگونی

   لینک دائم ; ٤:٤٠ ‎ب.ظ ; سه‌شنبه ۱۳٩٤/٢/۱
    comment نظرات ()

← صفحه بعد